Soms zit herinnering niet in as of haar

Niet elke herinnering laat zich vastleggen in iets vanzelfsprekends.
Er zijn momenten waarop er geen as is, geen haarlokje, geen klassiek tastbaar aandenken. Maar dat betekent niet dat er geen herinnering is, soms zit het in iets onverwachts.

Voor dit juweel werd gekozen voor een goudkleurige vlinder, gevuld met stukjes van een paraplu.
Niet zomaar een paraplu, maar haar paraplu.
Eentje die zo typerend was, dat iedereen haar ermee associeerde.

De paraplu die altijd meeging

Ze nam hem overal mee naartoe. Zelfs op dagen waarop de zon straalde en de lucht helderblauw was, had ze die paraplu steevast mee. Het was een deel van haar, praktisch, eigenzinnig, herkenbaar.

Toen haar kleindochter een herinneringsjuweel wilde laten maken, was de keuze snel duidelijk.
Er was geen crematie geweest, dus geen as. Ook haarlokjes waren er niet. Maar die paraplu… die was er, en die was zo typerend voor haar.

Elk vleugeltje een stukje verhaal 🦋

De paraplu bevatte verschillende kleuren, verweven in de stof. Daarom werd bewust gekozen om in elk vleugeltje van de vlinder een ander stukje van de paraplu te verwerken.
Zo komen alle kleuren opnieuw samen, net zoals herinneringen ook niet één kleur hebben.

Ze zijn gelaagd, soms vrolijk, soms zacht, soms een beetje melancholisch – maar altijd waardevol.

Herinneren op jouw manier

Dit juweel bewijst dat herinneringen geen vast stramien volgen.

Het hoeft geen as te zijn. Het hoeft geen haar te zijn. Het mag ook iets zijn dat zo eigen was aan iemand, dat het meteen alles zegt.

Een paraplu. Een stofje. Een voorwerp dat niemand anders zou kiezen, behalve jij. En net dat maakt het zo persoonlijk.

Een vlinder die blijft

Vandaag draagt ze haar oma niet mee in een urne of op een foto, maar in een klein, goudkleurig juweel dat haar elke dag herinnert aan wie ze was.